Prawdziwsze Od Realności

Mówi się, że rzeczywistość jest ciekawsza i bardziej zaskakująca od fikcji. Ole Nydahl mówi, że to co się wydarza tu i teraz jest milion razy ciekawsze od tego, co można sobie wyobrazić.

Rzeczy, ludzie, którzy nas otaczają, pogoda, widoki, dźwięki, zapachy, wszystko to jest fascynujące takie jakie jest. Cała mnogość skojarzeń, jakie te rzeczy budzą, emocji, uczuć jest wręcz oszałamiająca.

Każda percepcja i myśl kieruje nas z powrotem do tu i teraz. Nawet myśl o dziewczynie czy przyjacielu sprawia, że jesteśmy bardziej osadzeni w tym, co się wydarza, mamy szerszy pogląd na to, co się dzieje.

Doświadczenie Świata

Sam Vaknin, o którym już kilka razy wspominałem, na bazie swoich badań jako psycholog stworzył ciekawą koncepcję podziału ludzkiej psychiki na 3 podstawowe grupy. Są to osobowość psychotyczna, osobowość narcystyczna oraz osobowość nicości. O tym ostatnim, jako remedium na 2 wcześniejsze mówi on szeroko na swoim kanale na YouTube:

https://www.youtube.com/channel/UCTg79xJ1-pDFkg-aBe9KXLw

W skrócie jego podejście polega na anihilacji dwóch podstawowych błędów odbioru rzeczywistości- projektowania na zewnątrz własnych koncepcji (osobowość psychotyczna) oraz uznawania jedynie siebie samego za źródło wszelkich jakości i dobrych właściwości (osobowość narcystyczna).

Omawiane zagadnienia widzi on w szerszym kontekście społecznym- według niego nasze postawy wynikają bezpośrednio ze społeczności w jakiej się znajdujemy. Społeczeństwa przechodzą fazy od pierwszego zaburzenia (religia, nacjonalizm, nauka) do drugiego (indywidualizm, hedonizm) i dzieje się to niezmiennie od tysięcy lat.

Ideą, którą proponuje Vaknin jest nicość (ang. nothingness). Jest to postawa, w której zdajemy sobie sprawę, że sami wobec świata nic nie znaczymy, ponieważ jesteśmy tylko niezwykle małą jego częścią. Postuluje on uświadomienie sobie naszych własnych granic- tego gdzie kończymy się my a zaczyna świat i inni ludzie. Jednocześnie świat nie ma jakichś przyrodzonych wartości, jest także wartościowany neutralnie.

Poruszyła mnie trafność jego spostrzeżeń na temat ludzkich postaw- przez cały czas wszyscy ludzie żyją w iluzji rzeczywistości- albo projektując siebie na świat, albo czyniąc go podległym sobie samym.

To co sugeruje badacz, to oddzielenie nas samych od całej reszty, z czym wiąże się odpuszczenie także tego, że świat może nam dyktować poglądy, sposoby życia, myślenia i czucia.

Myślę, że kluczowym problemem ludzkim jest brak kontaktu z rzeczywistością. Jeśli projektujemy siebie na świat, to doświadczamy tylko własnych koncepcji, lęków i nadziei. Jeśli z drugiej strony widzimy wszystko jako podporządkowane naszej osobie tracimy możliwość zachwytu, docenienia, inspiracji, zmiany nas samych.

Chociaż jestem buddystą to ta myśl Vaknina wydaje mi się niezwykle wyzwalająca- świat jako odrębne zjawisko staje się źródłem prawdziwego doświadczenia, spotkania, poznania. Zazwyczaj podlegli jesteśmy własnym koncepcjom, zaś postawa Nicości sprawia, że wszystko nabiera głębi w tu i teraz.

Teledysk

Jest taki sposób montażu teledysków muzycznych, w których akcenty rytmiczne piosenki pokrywają się ze zmianą scen i ujęć w obrazie.
Przypomina mi się fragment jakiejś amerykańskiej komedii, w której bohater miał podkład muzyczny w swoim życiu w ten sposób, że ciągle chodził za nim mężczyzna z dużym magnetofonem.

Miałem w swoim życiu momenty, w którym wszystkie elementy sytuacji były jakby magicznie powiązane ze sobą, niczym w takim teledysku. Sądzę, że była to kwestia rozluźnienia.

Oczywiście takie doświadczenie może wynikać z subiektywnych cech psychicznych, ale mam przeczucie, że synchroniczność rzeczywistości jakby była wspaniałą kompozycją artystyczną, w której wszystko pasuje do siebie, jest po prostu jedną z cech świata.